Ο θυρεοειδής είναι ένας πολύ μικρός αδένας σε σχήμα πεταλούδας και βρίσκεται κοντά στο λάρυγγα, μπροστά από την τραχεία. Αυτός ο αδένας παράγει και εκκρίνει δύο ορμόνες, οι οποίες επηρεάζουν τον καρδιακό ρυθμό, τη θερμοκρασία του σώματος και διάφορες σωματικές λειτουργίες – μια σειρά χημικών αντιδράσεων, οι οποίες όλες μαζί συνιστούν το μεταβολισμό.
Ο όζος του θυρεοειδούς είναι ένας όγκος που αναπτύσσεται στο θυρεοειδή αδένα. Μπορεί να είναι συμπαγής ή κυστικός (να έχει υγρό) και εμφανίζεται είτε είτε ένας είτε πολλοί μαζί. Οι όζοι του θυρεοειδούς εμφανίζονται αρκετά συχνά, ενώ σπάνια είναι καρκινικοί.
Οι όζοι του θυρεοειδούς κατηγοριοποιούνται σε ψυχρούς ή θερμούς ανάλογα με το αν παράγουν θυρεοειδικές ορμόνες ή όχι:
Περισσότερο από το 90% όλων των όζων του θυρεοειδούς είναι καλοήθεις (μη καρκινικοί). Οι περισσότεροι όζοι του θυρεοειδούς δεν είναι σοβαροί, ενώ προκαλούν ελάχιστα συμπτώματα. Έτσι, είναι πιθανό κάποιος να έχει όζους χωρίς να το γνωρίζει.
Εάν δε φτάσει σε σημείο μεγάλου μεγέθους ώστε να πιέζει την τραχεία, ένας καλοήθης όζος μπορεί να μην εκδηλώσει ποτέ έντονα συμπτώματα. Σε πολλές περιπτώσεις όζων, η διάγνωση πραγματοποιείται τυχαία κατά τη διάρκεια απεικονιστικών εξετάσεων για τη διάγνωση κάποιας άλλης πάθησης ή μετά από ψηλάφηση του λαιμού.
Όπως αναφέραμε, τα συμπτώματα του όζου του θυρεοειδούς μπορεί να μη γίνουν καθόλου αισθητά. Ωστόσο, στην περίπτωση που ο όζος αναπτυχθεί σε μέγεθος, τότε μπορεί να εκδηλωθεί:
Εάν ο θυρεοειδικός όζος παράγει αυξημένες θυρεοειδικές ορμόνες, τότε τα συμπτώματα αφορούν στον υπερθυρεοειδισμό και είναι:
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι όζοι αναπτύσσονται σε άτομα με νόσο του Hashimoto. Πρόκειται για μια αυτοάνοση πάθηση του θυρεοειδούς που αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης υπολειτουργικού θυρεοειδούς (υποθυρεοειδισμός). Τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού περιλαμβάνουν:
Στην πλειονότητά τους, οι όζοι του θυρεοειδούς προκαλούνται από την υπερβολική αύξηση του φυσιολογικού ιστού του θυρεοειδούς. Το αίτιο για την αύξηση αυτή είναι άγνωστο, ωστόσο υπάρχει μια ισχυρή γενετική βάση.
Σε κάποιες περιπτώσεις, οι όζοι συνδέονται με:
Oι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη όζων θυρεοειδούς είναι:
Οι όζοι θυρεοειδούς εμφανίζονται πιο συχνά στις γυναίκες. Όταν αναπτύσσονται στους άντρες, υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες οι όζοι να είναι καρκινικοί.
Πολλές φορές, ο ασθενής μπορεί να μη γνωρίζει ότι έχει κάποιον όζο. Ο εντοπισμός γίνεται μέσα από φυσική εξέταση, όπου ο γιατρός ψηλαφίζει και διαπιστώνει την ύπαρξή του.
Στην περίπτωση υποψίας του όζου, ο γιατρός θα παραπέμψει τον ασθενή σε ενδοκρινολόγο.
Ο ενδοκρινολόγος ειδικεύεται σε όλα τα μέρη του ενδοκρινικού (ορμονικού) συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του θυρεοειδούς.
Μέσα από τη λήψη του ιατρικού ιστορικού, ο ενδοκρινολόγος θα αναζητήσει αν ο ασθενής:
Στη συνέχεια, θα προχωρήσει σε ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω διαγνωστικά τεστ, για να αξιολογήσει τον όζο:
H επιλογή της θεραπείας για τους όζους θυρεοειδούς, καθορίζεται σύμφωνα με το μέγεθος και τον τύπο του όζου.
Εάν ο όζος δεν είναι καρκινικός και δεν προκαλεί προβλήματα, ο ενδοκρινολόγος μπορεί να κρίνει ότι δε χρειάζεται κάποια θεραπεία. Αντ’ αυτού, θα πρέπει να παρακολουθείται με τακτικές επισκέψεις στο ιατρείο και συχνά υπερηχογραφήματα.
Οι όζοι που εμφανίζονται ως καλοήθεις, πολύ σπάνια εξελίσσονται σε κακοήθεις. Παρόλα αυτά, ο ενδοκρινολόγος θα διενεργήσει βιοψίες, έτσι ώστε να αποκλείσει κάθε πιθανότητα.
Στην περίπτωση που ο όζος είναι θερμός ή υπερπαράγει θυρεοειδικές ορμόνες, ο ενδοκρινολόγος θα συζητήσει μαζί σας επιλογές αντιθυρεοειδικής θεραπείας (φάρμακα, ραδιενεργό ιώδιο ή χειρουργική αφαίρεση)
Στο παρελθόν, σε μια προσπάθεια να συρρικνωθούν οι όζοι του θυρεοειδούς, κάποιοι γιατροί χρησιμοποίησαν υψηλές δόσεις θυρεοειδικών ορμονών. Η πρακτική αυτή εγκαταλείφθηκε διότι στο μεγαλύτερο μέρος της ήταν αναποτελεσματική. Δεν χορηγούμε θυρεοειδικές ορμόνες για τη μείωση του μεγέθους των όζων εφόσον η λειτουργία του θυρεοειδούς είναι φυσιολογική.
Ωστόσο, οι θυρεοειδικές ορμόνες μπορεί να είναι απαραίτητες για τα άτομα, των οποίων ο θυρεοειδής υπολειτουργεί (όπως αυτά που έχουν τη νόσο Hashimoto).
Στην περίπτωση του κυστικού όζου, ο ενδοκρινολόγος, μπορεί να εφαρμόσει την αναρρόφηση με λεπτή βελόνα, αφαιρώντας το υγρό.
Δεν υπάρχει κάποιος τρόπος
η ανάπτυξη ενός όζου θυρεοειδούς. Αν γίνει διάγνωση όζου, τότε ο ενδοκρινολόγος θα προχωρήσει στα κατάλληλα βήματα με σκοπό την αφαίρεση ή εξάλειψή του ή, απλά, θα τον παρακολουθεί τακτικά.
Η πλειονότητα των μη καρκινικών όζων είναι αβλαβής και πάρα πολλοί άνθρωποι δε χρειάζονται κάποια θεραπεία.
Η καλύτερη ιατρός στον χώρο της! Γνωρίζει το αντικείμενο όσο λίγοι, αφιερώνει χρόνο και σου εξηγεί τα πάντα! Σ' ευχαριστώ Βούλα!
Γιώργος Π.
Καταπληκτική ιατρός! Φοβερός άνθρωπος!
Νίκος Π.
Εξαιρετική γιατρός με σπουδες στο αντικείμενο της. Βοηθάει στην σωστή διάγνωση με την κατάλληλη αγωγή
Αναστασάι Δ.